Archives

  

ZEMSTA NALEŻY DO BOGA

Ewangelia Łukasza 17:2 – Lepiej byłoby dla niego, gdyby zawieszono mu u szyi kamień młyński i wrzucono go do morza, niż żeby miał zgorszyć jednego z tych małych.

EWANGELIA ŁUKASZA 17:2

Bóg odbiera prześladowanie Swoich dzieci osobiście. W Dziejach Apostolskich 9:4 Saulowi jadącemu do Damaszku w celu prześladowania świętych objawił się Jezus i powiedział mu: „Saulu, Saulu, dlaczego Mnie prześladujesz?”. Saul nie prześladował Jezusa w bezpośredni sposób, ale prześladował Jego świętych. Jezus powiedział: „Dlaczego Mnie prześladujesz?”. Sąd przeciwko tym, którzy prześladują Boże dzieci, nie zawsze przyjdzie w danej chwili, aby zapobiec ich krzywdzie, ale ostrzeżenie jest bardzo wyraźne, że Bóg pomści tych, którzy są Jego (List do Rzymian 12:19).

Pozwalanie Bogu, aby On był naszym obrońcą, jest kwestią wiary. Jeśli nie ma Boga, który pociągnie ludzi do odpowiedzialności za ich czyny, to nadstawianie drugiego policzka byłoby najgorszą rzeczą z możliwych. Ale jeśli jest Bóg, który obiecuje, że zemsta należy do Niego i że On odpłaci, to kiedy bierzemy sprawy we własne ręce, przejawiamy brak wiary w Boga i Jego prawość.

Mamy nie brać spraw we własne ręce, aby się bronić.

„Zemsta [do] mnie [należy], ja odpłacę – mówi Pan” (V Księga Mojżeszowa 32:35-36; List do Rzymian 12:19; List do Hebrajczyków 10:30). Mszczenie samego siebie pokazuje brak wiary w to, że Bóg dochowa tej obietnicy. Pokazuje także „krótkowzroczność”, która patrzy tylko na teraźniejszą chwilę, zamiast patrzeć na sprawy w świetle wieczności.

Tak, jak Chrystus nie przyszedł po to, aby potępić świat i nie przypisuje ludziom ich grzechów, tak dano nam tę samą służbę pojednania. Tym odpłaci ludziom, którzy nie przyjmują miłości, którą im okazujemy, ale raczej wykorzystują nas z powodu naszego „nadstawiania drugiego policzka”.