25 grudnia 

CHRZEST WODNY JEST ZNAKIEM

Ewangelia Marka 16:16 – Kto uwierzy i ochrzci się, będzie zbawiony, ale kto nie uwierzy, będzie potępiony.

EWANGELIA MARKA 16:16

Chrzest wodny jest przykazaniem Jezusa i jest on pierwszym czynem powziętym po uwierzeniu. To zdanie można by oddać w ten sposób: „Ten, kto uwierzy zbawiającą wiarą (czyli wiarą, która pobudza do czynów) będzie zbawiony”. W tym znaczeniu chrzest wodny jest bardzo ważny. Jest to okazja do tego, aby postąpić według wyznania swojej nowej wiary. Każdy, kto odmawia i nie chce wypełnić przykazania Jezusa, by przyjąć chrzest w wodzie, może tak naprawdę rzucać na siebie podejrzenie o niewierzenie.

Jednakże są przykłady w Piśmie Świętym, w których ludzie rodzili się na nowo, zanim zostali ochrzczeni w wodzie. Korneliusz i jego przyjaciele zostali napełnieni Duchem Świętym i przemówili językami, zanim zostali ochrzczeni w wodzie (Dzieje Apostolskie 10:44-48). Ewangelia Jana 14:17 podaje słowa Jezusa, który powiedział, że niewierzący nie może przyjąć Ducha Świętego, więc Korneliusz i jego przyjaciele musieli narodzić się na nowo przed swoim chrztem w wodzie.

Chrzest wodny jest znakiem Nowego Przymierza, tak samo, jak obrzezanie było znakiem Starego Przymierza. Apostoł Paweł powiedział bardzo jasno w Liście do Rzymian 4, że chociaż Abraham był obrzezany, jego obrzezanie było tylko znakiem. Abraham był usprawiedliwiony w oczach Boga, zanim przyjął obrzezanie. Dalej Paweł napisał w Liście do Galacjan 5:1-6, że każdy, kto polega na obrzezaniu, wypadł z łaski i Chrystus na nic się mu nie przyda.

To wiara w odkupieńcze dzieło Chrystusa przynosi zbawienie – nie nasze czyny. Jednakże Jakub napisał, że wiara bez uczynków jest martwa (List Jakuba 2:20).

Sama wiara zbawia, ale zbawiająca wiara nigdy nie jest sama; trzeba według niej postąpić.

Do tego odnosi się Marek, kiedy mówi o chrzcie.