29 lipca

WSZYSTKIE NIEWŁAŚCIWE POWODY

Ewangelia Łukasza 15:28 – Wtedy rozgniewał się i nie chciał wejść. Jego ojciec jednak wyszedł i namawiał go.

EWANGELIA ŁUKASZA 15:25-28

Jeśli ten starszy syn zważałby na swojego brata, to cieszyłby się z jego powrotu tak samo, jak jego ojciec. Jednak był on całkowicie egocentryczny (to pycha) i rozgniewał się. Pokazuje to Księga Przysłów 13:10: ,, Spór powstaje tylko dzięki pysze”.

Jak możemy cenić innych bardziej niż siebie, gdy w rzeczywistości myślimy, że jesteśmy lepsi od innych? Niektórzy ludzie są lepszymi sportowcami od innych. Niektórzy są lepszymi przedsiębiorcami od innych. Niektórzy są lepszymi mówcami od innych itd. Musimy uznać, że nasze osiągnięcia nie czynią nas lepszymi od innych. Jest różnica między tym co robimy, a tym, kim jesteśmy.

Lepsze dokonania nie czynią człowieka lepszym. Charakter człowieka może być poważnie wybrakowany, choć jego osiągnięcia są dobre. Klasyczny tego przykład znajdziemy u faryzeuszy z czasów Jezusa. Oni robili właściwe rzeczy, ale ze złych powodów. Wewnątrz byli zepsuci. Tak więc nasza ocena innych musi się zmienić. Bóg osądza patrząc do wewnątrz, a nie na zewnątrz (1 Księga Samuela 16:7). Musimy szanować innych ludzi na zasadach innych od tych, działa według których ludzie z reguły postępują.

Z kolei docenianie innych bardziej, niż siebie, oznacza po prostu cenienie ludzi bardziej, niż siebie. Niektórym może się to wydawać niemożliwe, ale nie jest to niemożliwe.

Dokłądnie tak zrobił Jezus. Jeśli Jezus, który był Bogiem w ciele (1 List do Tymoteusza 3:16), mógł ukorzyć się i cenić nasze dobro ponad Jego własne, to z pewnością my powinniśmy być w stanie zrobić to samo. To jest możliwe, kiedy umrzemy dla siebie, a będziemy żyć dla Boga.

28 lipca  

MIŁOŚĆ OJCA

Ewangelia Łukasza 15:20 – Wtedy wstał i poszedł do swego ojca. A gdy był jeszcze daleko, zobaczył go jego ojciec i użalił się nad nim, a podbiegłszy, rzucił mu się na szyję i ucałował go.

EWANGELIA ŁUKASZA 15:20

To, że ojciec tego chłopca widział go ,,z daleka”, oznacza, że Ojciec czekał na powrót swojego syna z wielkim utęsknieniem. Z całą pewnością, w duchowym zastosowaniu tej przypowieści, nasz Ojciec Niebieski pragnie oczyścić i przyjąć grzesznika, jeśli on się po prostu opamięta i przyjdzie do Niego po przebaczenie.

Jezus używał tej przypowieści, by zganić faryzeuszy za ich surową, obłudną, nieprzebaczającą postawę wobec grzeszników. Starszy brat w tej przypowieści był symbolem faryzeuszy. Podobnie, jak ten starszy brat, faryzeusze nie żyli jawnie życiem buntu i sądzili, że inni, którzy nie mierzą się do ich standardów, byli znienawidzeni przez Boga. Ale „Bóg tak umiłował świat…” i ,,Jezus Chrystus przyszedł na świat, aby zbawić grzeszników”.

Podobnie, tak jak ten starszy brat był egocentryczny i zazdrosny, tak samo faryzeusze nie działali w miłości Boga względem grzeszników, ponieważ byli tak bardzo zakochani w samych sobie. Oni mieli za złe Jezusowi, że dawał grzesznikom to, na co według faryzeuszy nie zasługiwali.

Jeśli relacja z ojcem byłaby prawdziwym pragnieniem starszego brata, to on cieszyłby się widząc radość ojca z powodu powrotu syna. Skruszony syn marnotrawny dowiedział się o marności rzeczy i przybył do domu, do relacji z ojcem, jakiej ani on, ani jego starszy brat wcześniej nie znali.

Uczeni w Piśmie i faryzeusze, tak jak starszy brat, zostali wciągnięci w służenie sobie samym poprzez swoje działania religijne. Celnicy i grzesznicy, którzy się opamiętali, dostarczyli swojemu Ojcu tego, czego On naprawdę chciał relacji.

Relacja z Ojcem była zawsze dostępna dla uczonych w Piśmie i faryzeuszy, ale oni wybrali doczesną chwałę ludzką, a nie relację z Bogiem.

27 lipca  

NEGATYWY STAJĄ SIĘ POZYTYWAMI

Ewangelia Łukasza 15:17 – Wstanę więc i pójdę do mego ojca, i powiem mu: Ojcze, zgrzeszyłem przeciwko niebu i względem ciebie.

EWANGELIA ŁUKASZA 15:18-19

Jest to dobry przykład prawdziwej pokuty. Syn nie domagał się żadnego własnego dobra ani nie próbował usprawiedliwić swoich działań, ale uniżył samego siebie i poprosił o miłosierdzie swego ojca. Podobnie my nie możemy zbliżyć się do Boga na podstawie naszego samousprawiedliwienia, ale musimy się uniżyć, umieścić całą naszą wiarę w Zbawicielu i odwrócić się od naszych złych dróg (2 Księga Kronik 7:14). To jest prawdziwa pokuta.

Pokuta jest niezbędną częścią zbawienia. Pokuta może zawierać nabożny smutek, żal, ale nie zawsze jest to nawrócenie. Pokuta jest po prostu zmianą myślenia wraz z odpowiednimi działaniami.

Istnieje Boży rodzaj smutku i bezbożny rodzaj smutku. Boży smutek prowadzi do pokuty. Bezbożny smutek lub żal tego świata po prostu zabija.

Nasza kultura odrzuciła wszystkie ,,negatywne” emocje. Ale Bóg dał nam zdolność do tych negatywnych emocji i istnieje właściwe ich wykorzystanie.

Ludzie powinni czuć się źle z grzechem. Powinni czuć żal z powodu swoich upadków. Jednak ten smutek powinien prowadzić do pokuty, a następnie po otrzymaniu przebaczenia, nasz smutek powinien być złożony na Pana (Księga Izajasza 53:4).

Smutek doświadczany przez tych, którzy nie zwracają się do Boga, rodzi tylko śmierć.

Ludzie rozpaczają nad swoją sytuacją, ponieważ nie zwracają się do Boga (to jest pokuta). Chrześcijanie powinni czuć żal tylko dopóki nie będą pokutować. Jak tylko pokuta nadejdzie, musimy przywłaszczyć sobie przebaczenie i oczyszczenie, które są już nasze w Chrystusie (1 List Jana. 1: 9). Pozytywna zmiana, do jakiej nasze smutki nas doprowadziły, zmienia nasz stosunek do rzeczy, które spowodowały nasz smutek. Negatywy stają się pozytywami przez Jezusa.

26 lipca  

CIĘŻKIE CIOSY ALBO SŁOWO BOŻE

Ewangelia Łukasza 15:17 – Wtedy opamiętał się i powiedział: Iluż to najemników mego ojca ma pod dostatkiem chleba, a ja z głodu ginę.

EWANGELIA ŁUKASZA 15:11-17

Słowo Boże wyjaśnia, że zapłatą za grzech jest śmierć (List do Rzymian 6:23). List do Rzymian 1:1820 pokazuje, że nawet ci, którzy nie znają Słowa Bożego, mają intuicyjną wiedzę na temat dobra i zła oraz sądu Bożego przeciwko grzechowi.

Dlatego każdy, kto żyje w grzechu, jak to przedstawiono w niniejszej przypowieści o synu marnotrawnym, jest zwiedziony. To jest dokładnie to samo, co jest napisane w 2 Liście do Koryntian 4:4. Kiedy Jezus powiedział: ,,opamiętał się”, odniósł się do zwiedzenia, które zostało usunięte, a duchowe oczy syna zostały otwarte.

Jak w historii syna marnotrawnego, tragedia często wyprowadza ludzi ze zwiedzenia i dochodzą oni do swoich zmysłów. Nie jest tak dlatego, że Bóg posyła tragedie. Bóg przemówił przez proroka Jeremiasza: „Twoja droga i twe postępki sprowadziły na ciebie te rzeczy” (Księga Jeremiasza 4:18). Jednak tragiczne sytuacje jasno pokazują, że ,,nie w mocy człowieka jest jego droga” (Księga Jeremiasza 10:23); sytuacje te powodują, że spoglądamy gdzieś indziej wypatrując pomocy. Jednak zwrócenie się do Boga jest zawsze korzystne, niezależnie od tego, co jest motywacją ,,ciężkie ciosy” nie są najlepszym nauczycielem.

Paweł powiedział w 2 Liście do Tymoteusza 3:1617: ,,Całe Pismo jest natchnione przez Boga i pożyteczne do nauki, do strofowania, do poprawiania, do wychowywania w sprawiedliwości; aby człowiek Boży był doskonały, do wszelkiego dobrego dzieła w pełni przygotowany.”. Słowo Boże zostało dane do wykrywania błędów oraz do korekty i jeśli będziemy mu poddani, możemy ,,być doskonali, dostatecznie wyćwiczeni” bez doświadczenia tragedii.

25 lipca  

CENA BYCIA UCZNIEM

Ewangelia Łukasza 14:28 – Bo któż z was, chcąc zbudować wieżę, najpierw nie usiądzie i nie obliczy wydatków, czy mu wystarczy na ukończenie?

EWANGELIA ŁUKASZA 14:2535

Przypowieść o człowieku budującym wieżę jest kontynuacją nauczania dotyczącego tego, co jest potrzebne, aby być uczniem Jezusa. Przypowieść ta podkreśla zaangażowanie. „Więzienna religia”, w której ktoś odczuwa skruchę tylko dlatego, że został złapany i próbuje wydostać się z trudnej sytuacji, nie doprowadzi do prawdziwego uczniostwa. Bycie uczniem Jezusa wymaga porzucenia wszystkiego. Jezus po prostu mówi: ,,policz koszty”.

Nauczanie Jezusa o uczniostwie podkreśla zaangażowanie. Tak, jak król nie będzie angażować się w wojnę bez dokładnego rozważenia wszystkich możliwych działań, tak nikt nie powinien próbować stać się uczniem Jezusa nie licząc się z kosztami. Byłoby lepiej, aby nie zacząć chodzić za Jezusem, niż zacząć, a następnie zawrócić.

Kiedy ktoś po raz pierwszy przychodzi do Jezusa, nie jest możliwe, aby wiedział o wszystkim tym, co naśladowanie Jezusa może za sobą pociągnąć. Nikt nie powinien jednak obawiać się całkowitego zaangażowania z powodu jakiegoś wyimaginowanego problemu, który może nigdy nie nadejść. Powinna być chęć porzucenia wszystkiego, aby iść za Jezusem.

Kiedy podejmiemy tę decyzję, to Chrystus zacznie żyć przez nas (List do Galacjan 2:20) i znajdziemy siłę, która nie jest naszą własną, i której nie oprze się żadna próba, która mogłaby nas spotkać.

  24 lipca

PROSZĘ O POTWIERDZENIE

Ewangelia Łukasza 14:16, 23: Wtedy on mu powiedział: Pewien człowiek wydał wielką ucztę i zaprosił wielu.(…) Wtedy Pan powiedział do sługi: Wyjdź na drogi i między opłotki i przymuszaj do wejścia, aby mój dom się zapełnił.

EWANGELIA ŁUKASZA 14:16-24

Człowiek, który wydał ucztę, symbolizuje Boga, który zaprosił ,,każdego, kto chce” przyjść do Niego. Przypowieść uczy, że to nie Bóg nie oferuje zbawienia każdemu, ale raczej to zaproszeni goście, odrzucają ofertę Bożą.

Osoby te miały kiepskie wymówki, podobnie jak kiepskie są wymówki tych, którzy dzisiaj nie akceptują oferty Bożego zbawienia. Dlatego Boża uczta z okazji małżeństwa Baranka odbędzie się w towarzystwie ,,niepożądanych” ze światowego punktu widzenia, i to nie dlatego, że Bóg odrzuca ludzi z wyższej klasy, ale dlatego, że to oni Go odrzucają.

Ci, którzy mają obfitość dóbr tego świata, wydają się nie rozpoznawać swojej potrzeby Boga tak samo, jak ci, którzy tej obfitości dóbr nie mają.

Przypowieść Jezusa może być również odniesieniem do narodu żydowskiego. Bóg zaoferował zbawienie Żydom, ale oni jako ogół, nie chcieli Go. Dlatego Pan posłał swoje sługi do pogan, aby zapełnić Swoje Królestwo.

Ta właśnie przypowieść pokazuje, że Pan nie opowiada się za stosowaniem siły, by nawracać ludzi na chrześcijaństwo, ponieważ człowiek z tej przypowieści przyjął decyzję tych, którzy odrzucili jego zaproszenie. W związku z tym, należy rozumieć, że Pan upomina nas, aby przymusić ludzi do przyjścia przez naszą perswazję lub prośbę. Słowo ,,przymuszać” oznacza agresywność, nawet w przekonywaniu ludzi. Kościół jako całość, oraz każdy z nas z osobna, nie powinien rozpoczynać swojej służby od czekania, aż świat przyjdzie do niego. Mamy być agresywni w wychodzeniu do całego świata z Dobrą Wiadomością. Mamy pilne polecenie by być świadkami, ponieważ czas do powrotu naszego Pana jest krótki.

23 lipca

KTO JEST ZBAWIONY?

Ewangelia Łukasza 13:2324: I ktoś go zapytał: Panie, czy mało jest tych, którzy będą zbawieni? On zaś im odpowiedział: Usiłujcie wejść przez ciasną bramę, bo mówię wam, że wielu będzie chciało wejść, lecz nie będą mogli.

EWANGELIA ŁUKASZA 13:22-27

Jezus powiedział, że wielu będzie chciało wejść do zbawienia, a nie będzie w stanie. Istnieje wiele powodów dlaczego tak będzie, ale pewne jest, że będzie tak nie dlatego, że Bóg komuś odmówił zbawienia. ,,Objawiła się bowiem łaska Boga, niosąca zbawienie wszystkim ludziom” (List do Tytusa 2:11), a Bóg „nie chce, aby ktokolwiek zginął, lecz chce, aby wszyscy przyszli do opamiętania” (2 List Piotra 3:9).

W uzyskanie zbawienia jest zaangażowany wysiłek. Jednak wysiłek ten nie jest w celu zdobycia zbawienia. Zbawienie jest darem (List do Rzymian 5:15), ale mamy walczyć w dobrym boju wiary (1 List Tymoteusza 6:12). Wiara w dobroć Jezusa jest tym, co nas ratuje nie wiara w nasze własne dobro a Szatan ciągle stara się zniszczyć naszą wiarę. Musimy usilnie walczyć o wiarę. Prawdziwe zbawienie jest nie tylko zgodą umysłową, ale prawdziwym zaangażowaniem, odczuwalnym sercem.

Wielu ludzi dzisiaj myśli, że chodzenie do kościoła i obcowanie z chrześcijanami zapewni im zbawienie. Niektórzy ludzie uważają, że są chrześcijanami, ponieważ ich rodzice nimi byli. Ale zbawienie to posiadanie osobistej relacji z Panem. Nie można dostąpić zbawienia poprzez naturalny proces narodzin ,,Musisz się na nowo narodzić”.

Możemy być pewni, że wszyscy, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, będą nasyceni (Ewangelia Mateusza 5: 6). ,,Ktokolwiek wzywać będzie imienia Pańskiego, zbawiony będzie”.

22 lipca  

NIE ZAPRZECZENIE BOSKOŚCI

Ewangelia Jana 10:34: Jezus im odpowiedział: Czy nie jest napisane w waszym prawie: Ja powiedziałem: Jesteście bogami?

EWANGELIA JANA 10:30-39

Niektórzy ludzie próbowali interpretować ten fragment Pisma mówiąc, że Jezus zrzekł się boskości przez powiązanie Siebie z bogami, o których mowa w Psalmie 82:6. Jednakże Jezus tutaj nie mówi, że On jest bogiem w takim znaczeniu, w jakim Pismo Święte mówi o ludziach „bogowie”, ludziach, którym nadano boski autorytet (Księga Wyjścia 4:16; 7:1; 22:28; Księga Psalmów 82:1). W wersetach wcześniejszych Jezus głosił Swoją jedność z Ojcem, potem mówił, że Ojciec jest w Nim, a On jest w Ojcu, wskazując wyraźnie Swoje roszczenia do Boskości. Również Żydzi nie uspokoili się po Jego odpowiedzi, ale znów próbowali Go ukamienować. Jeśli zrozumieliby Jego wypowiedzi w taki sposób, że nie głosił On Swojej boskości, to zostawiliby Go w spokoju.

Porównanie, jakie Jezus czyni, to porównanie pomiędzy fragmentami Pisma jasno stwierdzającymi, że Chrystus był Bogiem (Księga Izajasza 9:6), a Pismami mówiącymi, że rządzący byli bogami (odnosi się to do posiadania boskiego autorytetu – a nie do boskości). Jezus przyjął ich pozycję i władzę  na podstawie nieomylności Pisma, a tamci powinni byli zrobić to samo z Nim. Pisma zapowiadały Jego przyjście i dzieła, które On uczyni. Jezus wypełnił te proroctwa tak, jak nikt inny by nie mógł tego zrobić. Jego czyny udowodniły, że jest Mesjaszem przepowiedzianym przez Pismo.

Jezus przejawiał nadprzyrodzoną moc przez to, że po prostu chodził pośród tych, którzy próbowali go zabić.  I dokładnie robi to samo tutaj. On nawiązuje do Psalmu 82:6. W tym Psalmie Bóg przemawiał do władców swego ludu przymierza, Żydów i On sam nazwał ich bogami. Jezus mówi: ,,Jeśli ci u władzy byli nazywani bogami, jak można winić Mnie, gdy twierdzę, że jestem Synem Bożym, gdy wypełniłem tyle Pism?”.

  21 lipca

WIELKA MIŁOŚĆ BOGA DO NAS

Ewangelia Jana 10:25 – Jezus im odpowiedział: Powiedziałem wam, a nie wierzycie. Dzieła, które wykonuję w imieniu mego Ojca, one świadczą o mnie.

EWANGELIA JANA 10:24-25

Jezus pokazał na wiele sposobów to, kim On jest. Z pewnością same Jego cudowne dzieła ujawniły to, kim był. Jezus wyraźnie wykazał, że On był Chrystusem – było to zarówno w synagodze w jego rodzinnym Nazarecie, jak i podczas rozmowy z Samarytanką przy studni Jakuba.

Jezus, zanim się narodził jako człowiek, był w postaci Bożej: ,,Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo” (Ewangelia Jana 1:1).

Jezus był Bogiem objawionym w ciele (1 List do Tymoteusza 3:16). Jednak Jezus nie domagał się ani nie przylgnął do swoich praw jako Boga, ale odłożył Swoje Boskie prawa i przywileje, aby przybrać postać sługi i być stworzonym na podobieństwo ludzi. On uniżył Samego Siebie, stając się posłusznym Ojcu aż do śmierci.

Była to najwyższa ofiara, która całkowicie utożsamiła Jezusa z ludzkością i umożliwiła Bogu jej odkupienie. Umierając śmiercią przestępcy na krzyżu, Jezus wypełnił proroctwa Starego Testamentu z Księgi Powtórzonego Prawa 21:23 poniósł nasze przekleństwo w Swoim własnym ciele. To odkupiło nas od tej klątwy i szeroko otworzyło Boże błogosławieństwo, którym było usprawiedliwienie przez wiarę w Chrystusa i wypełnienie się Jego obietnicy podarowania nam Ducha Świętego (List do Galacjan 3: 1314).

Jezus opuścił Swój pierwotny stan, w którym był uznany i czczony przez wszystkie zastępy niebios jako Bóg Najwyższy po to, aby stać się człowiekiem, który został wzgardzony i odrzucony. Stwórca stał się stworzeniem, Pan stał się sługą, Najwyższy stał się najniższym. Wszystko to się stało z powodu wielkiej miłości Boga do nas.

20 lipca  

MUSIMY PRZYJĄĆ

Ewangelia Łukasza 13:16 – A ta córka Abrahama, którą szatan związał już osiemnaście lat, czyż nie miała być uwolniona od tych więzów w dzień szabatu?

EWANGELIA ŁUKASZA 13:10-17

Choroba tej kobiety była dziełem szatana nie dziełem Boga. Jezus powiedział, że to ją wiązało, a nie, że ją to błogosławiło od osiemnastu lat. Nauczanie, które mówi, że choroba jest tak naprawdę szczęściem w nieszczęściu, ponieważ Pan pracuje nad Swoim planem w czyimś życiu, nie występuje w Piśmie Świętym. Dzieje Apostolskie 10:38 mówią: „Jezus przyszedł dobrze czyniąc i uzdrawiając wszystkich, którzy byli pod władzą diabła”, a nie „uciskani przez Boga”.

Istnieje 17 przypadków w Ewangelii, gdy Jezus uzdrowił wszystkich chorych, którzy byli obecni. Jest jeszcze 47 innych przypadków, gdy On uzdrawiał jedną lub dwie osoby na raz.

Nigdzie nie znajdziemy Jezusa odmawiającego uzdrowienia komukolwiek. Jezus powiedział, że nie mógł zrobić nic sam od Siebie, ale robił tylko to, co widział, że Ojciec czyni. Jego działania są wystarczającym dowodem na to, że zawsze Bożą wolą jest uzdrawiać!

Jezus zapewnił fizyczne uzdrowienie, jak i odpuszczenie grzechów. Samo słowo „zbawić” (z greckiego „sozo”) jest tłumaczone jako „uczynić całością” w odniesieniu do uzdrowienia fizycznego w Ewangelii Mateusza 9:22, Ewangelii Marka 5:34 i Ewangelii Łukasza 8:48. List Jakuba 5:15 mówi: „modlitwa wiary uzdrowi (z greckiego „sozo”) chorego”. Wiele fragmentów Pisma mówi o uzdrowieniu naszych ciał w połączeniu z odpuszczeniem naszych grzechów.

Uzdrowienie jest częścią naszego zbawienia tak samo, jak odpuszczenie naszych grzechów.

To jest Bożą wolą, aby nikt nie zginął, ale wielu ginie z powodu ich niewiary. Podobnie, wolą Bożą jest to, abyśmy wszyscy byli zdrowi, ale nie wszyscy są uzdrowieni z powodu niezdolności, by w to uwierzyć. Błędem jest założenie, że cokolwiek Bóg zechce, to automatycznie się to stanie. Mamy swój udział w otrzymywaniu od Boga. Uwierz Jego Słowu dziś!

Zapisz się na newsletter

Potwierdzam, że zapoznałem się z polityką prywatności serwisu internetowego.

Zgadzam się na przetwarzanie moich danych osobowych przez Usługodawcę Centrum Chrześcijańskie "Życie Sozo", ul. Gdańska 80, 90-613 Łódź w celu marketingowym. Wyrażenie zgody jest dobrowolne. Mam prawo cofnięcia zgody w dowolnym momencie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania, którego dokonano na podstawie zgody przed jej cofnięciem. Mam prawo dostępu do treści swoich danych i ich sprostowania, us unięcia, ograniczenia przetwarzania, oraz prawo do przenoszenia danych na zasadach zawartych w polityce prywatności serwisu internetowego. Dane osobowe w serwisie internetowym przetwarzane są zgodnie z polityką prywatności. Zachęcamy do zapoznania się z polityką przed wyrażeniem zgody”